WIELKI CZWARTEK -2 kwietnia
Wielki Czwartek uroczyście wprowadził nas w Święte Triduum Paschalne, czyli czas, gdy Kościół wychodzi z mroku Wielkiego Postu i celebruje tajemnicę miłości, służby i ofiary. W tematykę kolejnych etapów liturgii przepełnionej symboliką wprowadzała wiernych narratorka, pani Renata Szumera. O godzinie 18.00 celebrans wkroczył procesyjnie do świątyni. Delegacja Rady Parafialnej i Żywego Różańca złożyła księdzu proboszczowi życzenia z okazji święta kapłanów oraz imienin.
Rozpoczęła się Msza Wieczerzy Pańskiej upamiętniająca ustanowienie sakramentów: Eucharystii i kapłaństwa. Podczas śpiewu Chwała na wysokości Bogu rozdzwoniły się dzwonki i zabiły wszystkie dzwony, które po zakończeniu hymnu umilkły, aż do Wigilii Paschalnej. Przejście od intensywnych dźwięków do ciszy wprowadziło wiernych w atmosferę powagi i nadchodzącej żałoby. W czytania mszalne, przedstawiające opis paschy żydowskiej oraz relację św. Pawła o ustanowieniu Eucharystii, włączyli się parafianie. Ewangelia św. Jana oraz wygłoszona przez kapłana homilia przeniosły wiernych do Wieczernika, gdzie Chrystus dał nam całego siebie w akcie czynnej miłości.
Rozpoczął się obrzęd umycia i ucałowania nóg dwunastu mężczyznom, przedstawicielom wszystkich wiosek naszej parafii. Gestem tym celebrans nawiązał do postawy Chrystusa przyjmującego rolę sługi. Podkreślił istotę chrześcijaństwa, czyli pokorną służbę drugiemu człowiekowi. Słowa śpiewanej antyfony Przykazanie nowe daję wam, byście się wzajemnie miłowali uświadomiły, że miłość bliźniego stanowi fundament nowego przykazania zostawionego przez Jezusa w Wieczerniku.
Punktem kulminacyjnym uroczystości była przemiana chleba i wina w Ciało i Krew Pańską – dziękczynienie za dar obecności Boga pod postaciami sakramentalnymi. Po komunii wiernych celebrans przeniósł Najświętszy Sakrament do Ciemnicy, nawiązując do pojmania Jezusa w Ogrójcu i Jego uwięzienia. Z ołtarza zdjęto obrusy, świece i kwiaty, a tabernakulum pozostało puste i otwarte, na znak opuszczenia Chrystusa przez bliskich oraz odarcie Go z szat przed ukrzyżowaniem. Rozpoczęła się adoracja i trwanie na modlitwie, towarzyszenie Jezusowi w Jego samotności i trwodze.
