Wielki Piątek to dzień milczenia, modlitwy oraz rozważania tajemnicy odkupienia i miłości Boga objawionej w ofierze Chrystusa. Zarazem jedyny w roku, gdy Kościół nie sprawuje Mszy św. lecz kontempluje mękę i śmierć Chrystusa na krzyżu.
O godzinie 18.00, w kościele pogrążonym w ciszy, pełnym powagi i prostoty pani Renata Szumera zaznajomiła wiernych z przebiegiem liturgii Męki Pańskiej. Zapoczątkowało ją wejście do świątyni celebransa z asystą. U stóp ołtarza kapłan przyjął postawę pokory jako znak adoracji, pokuty i najgłębszego uniżenia przed Bogiem.
Liturgię słowa rozpoczęła modlitwa oraz czytania z Księgi proroka Izajasza i Listu do Hebrajczyków. Kapłan wraz z lektorami przeczytał opis Męki Pańskiej według św. Jana ukazujący cierpienie, sąd, ukrzyżowanie i śmierć Jezusa. Po homilii rozpoczęła się uroczysta i mająca rozbudowaną formę modlitwa powszechna za Kościół, papieża, duchowieństwo, wiernych oraz cały świat.
Kulminacyjnym punktem całej liturgii było uroczyste odsłonięcie Krzyża. Stopniowemu ukazywaniu ramion Krzyża towarzyszyło trzykrotne wezwanie celebransa Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło zbawienie świata, na które wierni odpowiadali Pójdźmy z pokłonem. Adorację Krzyża, zapoczątkował celebrans i służba liturgiczna. Wierni przyklękając i całując Krzyż wyznawali swoją wiarę w Chrystusa, który przez Krzyż przyniósł światu zbawienie.
Po adoracji Krzyża kapłan przeniósł z ciemnicy na ołtarz Najświętszy Sakrament i udzielił komunii wiernym Hostiami konsekrowanymi podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej. Następnie monstrancję z Najświętszym Sakramentem, okrytą białym welonem symbolizującym całun, którym było owinięte ciało zmarłego Chrystusa, umieścił w Grobie Pańskim. Przy śpiewie trzeciej części Gorzkich Żali rozpoczęła się adoracja.
