Wigilia Paschalna stanowi centrum całego roku liturgicznego i jest obchodem zmartwychwstania Pana. Jej głównymi elementami są: ogień i woda.
Obchody uroczystości zapoczątkowała liturgia światła błogosławieństwem woskowej świecy oraz ognia, od którego została ona zapalona. Umieszczone na paschale grona symbolizowały pięć ran zadanych Chrystusowi. Od wniesionego do świątyni przez kapłana paschału wierni zapalali swoje świece. Towarzyszyło temu trzykrotne śpiewne wezwanie Światło Chrystusa. Po przeniesieniu paschału do prezbiterium celebrans zaśpiewał hymn Exultet, który głosił prawdę o zwycięstwie Jezusa nad śmiercią.
Rozpoczęła się druga część uroczystości – liturgia słowa. Wierni wsłuchując się w czytania biblijne poznali dzieje zbawienia od stworzenia świata oraz relacje człowieka z Bogiem znajdujące punkt kulminacyjny w Chrystusie, który dla nas umarł i zmartwychwstał. Po ostatnim czytaniu ze Starego Testamentu rozległo się bicie dzwonów, dźwięk dzwonków, zapalono świece i wszystkie światła. Wierni śpiewem Chwała na wysokości Boguobwieścili radosną nowinę.
Po Ewangelii i homilii rozpoczęła się liturgia chrzcielna, zapoczątkowana śpiewem Litanii do Wszystkich Świętych. Celebrans pobłogosławił wodę paschalną i po odnowieniu przyrzeczeń chrzcielnych poświęcił nią wiernych.
Wigilia Paschalna miała swój finał w liturgii Eucharystii, podczas której wierni przyjęli Komunię Świętą. Uroczystość zakończyło błogosławieństwo i formuła pożegnania wiernych.
